Heb je soms het gevoel dat je altijd positief moet blijven? Dat je om je goed te voelen negatieve gedachten moet vermijden, alles moet relativeren en altijd moet blijven glimlachen, wat er ook gebeurt? Ja, natuurlijk is een optimistische instelling een pluspunt voor je welzijn. Maar pas op: koste wat het kost positief willen blijven, zou wel eens negatief kunnen eindigen. Er is een groot verschil tussen een positieve, realistische houding en een starre positiviteit die uiteindelijk ontkent wat je doormaakt. Je hersenen trainen: probleem of oplossing? Sociale media zouden inspirerende plekken moeten zijn waar je vrienden maakt. Maar de laatste jaren zijn ze steeds vaker publieke rechtbanken. Bashing, zo heet het fenomeen, en zelfstandigen en ondernemers zijn opvallend vaak het slachtoffer. Ondernemen, durven, creëren… om dan afgebroken te worden? Het glas halfvol zien betekent niet doen alsof alles in orde is. Het betekent je energie richten op wat je wél kan beïnvloeden. Bij een tegenslag heb je eigenlijk twee keuzes: er blijven over nadenken en vastlopen, of even afstand nemen, erkennen wat moeilijk is en je afvragen: "Wat kan ik hier en nu doen?" Dat is niet naief zijn, maar eerder in controle blijven. Het zorgt ervoor dat je invloed hebt op de omstandigheden, ook al zijn ze ongemakkelijk. Wanneer “positive attitude” een last wordt Soms wordt de druk om het goede te blijven zien een last. “Denk positief.” “Relativeer.” “Het kan altijd erger.” Dat is allemaal goed bedoeld, maar zulke uitspraken kunnen je emoties ontkennen. Ze wekken de indruk dat je niet verdrietig, moe, teleurgesteld of boos mag zijn. Nochtans hebben alle emoties hun plek, ook de lastige. Ze negeren is alsof je ze onder het tapijt veegt. Ze verdwijnen niet, maar ze stapelen zich op. Tot je lichaam of geest protesteert. Een positieve houding, met beide voeten in de realiteit Positief zijn is niet doen alsof alles goed gaat. Het is erkennen dat iets moeilijk is, en tóch zoeken naar manieren om verder te gaan. Het is de stap van “Ik mag me niet zo voelen” naar “Ik voel dit, en dat is oké. Wat doe ik er nu mee?” Niet “Alles is prima”, maar “Het is zwaar, en ik kan toch vooruit.” Het ene sluit het andere niet uit. Sterker nog, dat die twee waarheden naast elkaar kunnen bestaan maakt het juist mogelijk om stappen vooruit te zetten. Oordeel niet, steun jezelf Een échte positieve houding ontkent de moeilijkheden niet. Ze ziet wat er is, maakt ruimte voor emoties, en zoekt daarna houvast om weer op te veren. Ze oefent geen druk uit om je koste wat het kost goed te voelen, maar ze ondersteunt je wanneer je je aanpast aan de situatie. Vaak komt het door die zorgzaamheid en die helderheid van geest dat je de energie vindt om door te gaan. En jij? Wat zou jij tegen jezelf zeggen op grijze of zware dagen om jezelf te steunen in plaats van te beoordelen?